Chiny nie tylko produkują większość paneli, baterii i aut elektrycznych. Państwo Środka zbudowało kompletny przemysłowy ekosystem, od surowców krytycznych po gotowe technologie. Europa dopiero teraz próbuje odpowiedzieć na pytanie, czy zielona transformacja może być bezpieczna, jeśli najważniejsze narzędzia do jej przeprowadzenia powstają głównie w Chinach.
Jeszcze kilkanaście lat temu Zachód patrzył na Chiny jak na wielką fabrykę tanich produktów. Europejskie i amerykańskie koncerny projektowały technologie, budowały marki, kontrolowały finansowanie i sprzedawały gotowe rozwiązania, a Państwo Środka miało zapewniać skalę produkcji. Dziś ten układ jest coraz mniej aktualny. Dominacja Chin w zielonej energetyce nie polega już wyłącznie na tanim montażu. Coraz częściej to chińskie firmy narzucają ceny, tempo rozwoju i standardy w sektorach, które mają zadecydować o przyszłości światowej gospodarki.
Panele fotowoltaiczne, baterie litowo-jonowe, samochody elektryczne, magazyny energii, falowniki, turbiny wiatrowe i komponenty do infrastruktury energetycznej stały się czymś więcej niż produktami przemysłowymi. To narzędzia wpływu gospodarczego. W świecie, który coraz szybciej elektryfikuje transport, ogrzewanie, przemysł i produkcję energii, przewagę zdobywa ten, kto kontroluje technologię, surowce, fabryki i łańcuchy dostaw.
Międzynarodowa Agencja Energetyczna wskazuje, że Chiny są obecnie najtańszym miejscem produkcji kluczowych technologii czystej energii. Według IEA produkcja modułów PV, turbin wiatrowych i technologii bateryjnych może być w USA średnio do 40% droższa niż w Chinach, w Unii Europejskiej do 45% droższa, a w Indiach do 25% droższa.[1] To pokazuje, dlaczego sama ambicja klimatyczna nie wystarcza. Trzeba jeszcze mieć przemysł, który jest w stanie tę transformację zrealizować.
Chiny nie wygrały przypadkiem. To efekt strategii, skali i cierpliwości
Największym błędem w ocenie chińskiego sukcesu jest sprowadzanie go do prostego hasła: „bo tam jest tania siła robocza”. To tłumaczenie mogło mieć sens dwadzieścia lat temu, ale dziś jest zbyt płytkie. Współczesna przewaga Chin wynika z połączenia polityki przemysłowej, inwestycji, popytu wewnętrznego, automatyzacji, przetwarzania surowców i wieloletniego budowania kompetencji produkcyjnych. To system, który nie powstał w jeden sezon polityczny, lecz był rozwijany konsekwentnie przez ponad dwie dekady.
Pekin potraktował zielone technologie nie jako kosztowny dodatek do polityki klimatycznej, ale jako przyszły fundament eksportu, zatrudnienia i wpływów geopolitycznych. Podczas gdy Europa koncentrowała się głównie na celach redukcji emisji, normach i regulacjach, Chiny budowały zakłady produkcyjne, przyciągały dostawców, rozwijały logistykę i zabezpieczały dostęp do surowców. W praktyce oznaczało to, że za każdym nowym celem klimatycznym Zachodu pojawiało się zapotrzebowanie na produkty, które coraz częściej najtaniej i najszybciej można było kupić właśnie w Chinach.
Na tę przewagę składa się kilka elementów. Po pierwsze, ogromna skala produkcji pozwala rozkładać koszty stałe na miliony sztuk paneli, ogniw i pojazdów. Po drugie, firmy działają w gęstym ekosystemie dostawców, dzięki czemu komponenty, surowce, opakowania, maszyny i podzespoły są dostępne blisko fabryk. Po trzecie, państwo przez lata wskazywało strategiczne branże i kierowało do nich kapitał. Po czwarte, silna konkurencja wewnętrzna wymuszała obniżanie kosztów, automatyzację i szybkie wdrażanie innowacji procesowych.
Fotowoltaika: Europa wymyśliła rynek, Chiny przejęły fabryki
Fotowoltaika jest najbardziej symbolicznym przykładem przesunięcia przemysłowej siły z Zachodu do Azji. Na początku XXI wieku produkcja paneli była znacznie bardziej rozproszona. Istotną rolę odgrywały firmy europejskie, japońskie i amerykańskie. Dziś globalny łańcuch wartości PV jest w dużym stopniu zależny od Chin. Nie chodzi tylko o gotowy panel, który trafia na dach domu lub farmę słoneczną. Kluczowe są wcześniejsze etapy: produkcja polikrzemu, ingotów, wafli, ogniw i modułów.
IEA zwracała uwagę, że na podstawie mocy produkcyjnych będących w budowie udział Chin w światowej produkcji polikrzemu, ingotów i wafli miał zbliżać się do około 95%.[2] To poziom koncentracji, który w każdym strategicznym sektorze byłby uznany za poważną podatność systemową. Fotowoltaika nie jest wyjątkiem. Nawet jeśli gotowy moduł zostanie zmontowany poza Chinami, może nadal opierać się na chińskich materiałach i komponentach.
Dla konsumentów i inwestorów ta sytuacja ma oczywiście jedną wielką zaletę: ceny paneli spadły dramatycznie. Instalacje słoneczne stały się dostępne dla gospodarstw domowych, firm, samorządów i krajów rozwijających się. W wielu regionach energia słoneczna jest dziś jedną z najtańszych form budowy nowych mocy. Problem polega na tym, że niska cena ma swoją strategiczną cenę. Jeżeli większość kluczowych etapów produkcji znajduje się w jednym kraju, tempo transformacji innych państw zależy od polityki handlowej, kursów walut, transportu, regulacji i napięć geopolitycznych związanych z tym krajem.
Baterie: prawdziwe serce zielonej gospodarki
Jeżeli fotowoltaika jest najbardziej widocznym symbolem transformacji, to baterie są jej ukrytym krwiobiegiem. Bez tanich i wydajnych baterii nie będzie masowych samochodów elektrycznych, stabilnych magazynów energii, elastycznych sieci elektroenergetycznych ani efektywnego wykorzystania energii z wiatru i słońca. To właśnie dlatego rynek baterii stał się jednym z najważniejszych pól rywalizacji gospodarczej między Chinami, Europą, USA, Koreą Południową i Japonią.
Chińskie firmy, zwłaszcza CATL i BYD, wyrosły na globalnych gigantów. Według danych SNE Research omawianych przez branżowe media, w 2025 roku globalne wykorzystanie baterii EV wyniosło około 1 187 GWh, a CATL i BYD razem odpowiadały za około 55,6% globalnych instalacji.[3] To ogromna przewaga, ponieważ bateria jest najdroższym i najważniejszym komponentem auta elektrycznego. Kto kontroluje baterię, ten ma wpływ na cenę, zasięg, wagę, bezpieczeństwo i tempo produkcji pojazdu.
Równie ważny jest spadek cen. BloombergNEF informował, że średnie ceny pakietów litowo-jonowych spadły w 2025 roku do rekordowego poziomu 108 dolarów za kilowatogodzinę.[4] Przyczyną była między innymi nadpodaż mocy produkcyjnych, silna konkurencja oraz rosnące znaczenie tańszych baterii LFP. Dla kierowców oznacza to potencjalnie tańsze auta elektryczne. Dla energetyki oznacza to tańsze magazyny energii. Dla przemysłu oznacza to jednak kolejne pytanie: kto będzie zarabiał na najważniejszym komponencie nowej gospodarki?
Lit to za mało. Najważniejsze jest przetwarzanie surowców
W debacie publicznej często mówi się, że przyszłość należy do państw posiadających złoża litu, niklu, kobaltu, grafitu czy metali ziem rzadkich. To prawda tylko częściowo. Samo wydobycie surowca nie daje jeszcze kontroli nad rynkiem. Największe znaczenie ma to, kto potrafi surowiec oczyścić, przetworzyć i dostarczyć w formie wymaganej przez producentów katod, anod oraz ogniw.
Chiny inwestowały nie tylko w wydobycie, ale również w rafinerie, zakłady chemiczne, przetwarzanie grafitu, produkcję materiałów aktywnych i recykling. IEA w raporcie dotyczącym surowców krytycznych podkreśla, że bezpieczeństwo dostaw minerałów energetycznych jest jednym z kluczowych warunków skutecznej transformacji.[5] Dla Europy to szczególnie ważne, bo można mieć ambitne cele klimatyczne, świetnych inżynierów i dobre marki, ale bez dostępu do przetworzonych surowców trudno zbudować własny przemysł bateryjny.
Samochody elektryczne: największe wyzwanie dla europejskiej motoryzacji od dekad
Europejska motoryzacja przez lata opierała swoją siłę na silnikach spalinowych, skrzyniach biegów, mechanice precyzyjnej, bezpieczeństwie i prestiżu marek. Volkswagen, Mercedes-Benz, BMW, Renault czy Stellantis przez dekady budowały przewagę w świecie, w którym kluczowym elementem samochodu był układ napędowy oparty na spalaniu benzyny lub diesla. Samochód elektryczny zmienia reguły gry. Wartość przenosi się w stronę baterii, elektroniki, oprogramowania, systemów zarządzania energią i kosztu produkcji.
Właśnie w tym nowym świecie Chiny czują się bardzo mocne. BYD, NIO, XPeng, Geely i SAIC nie próbują już tylko doganiać europejskich producentów. Coraz częściej oferują auta dobrze wyposażone, konkurencyjne cenowo i szybko rozwijane. Szczególnie BYD jest symbolem nowej epoki, ponieważ firma zaczynała od baterii, a dziś produkuje samochody wokół własnej przewagi bateryjnej. To odwrócenie klasycznej logiki: nie koncern motoryzacyjny uczy się baterii, lecz producent baterii buduje samochód.
Dla Europy jest to problem znacznie większy niż zwykła konkurencja cenowa. Motoryzacja to jeden z filarów przemysłu, eksportu, badań, zatrudnienia i lokalnych łańcuchów dostaw. Jeżeli europejskie koncerny będą tracić udziały w rynku aut elektrycznych, skutki odczują nie tylko centrale wielkich marek, ale również tysiące mniejszych dostawców części, elektroniki, tworzyw, przewodów, maszyn i usług inżynieryjnych.
Cła, subsydia i odpowiedź Zachodu
Unia Europejska rozpoczęła działania ochronne wobec importu chińskich samochodów elektrycznych. Komisja Europejska po postępowaniu antysubsydyjnym wprowadziła dodatkowe cła wyrównawcze na import bateryjnych pojazdów elektrycznych z Chin. Stawki objęły między innymi BYD, Geely i SAIC, a ich poziom różni się w zależności od producenta.[6] Celem Brukseli jest ograniczenie skutków subsydiów, które według Komisji mogły szkodzić producentom z Unii.
Stany Zjednoczone poszły jeszcze ostrzej. USTR w ramach działań dotyczących Sekcji 301 wskazywał podwyżki ceł na strategiczne sektory importu z Chin, w tym podniesienie dodatkowych ceł na pojazdy elektryczne do 100% oraz zmiany dotyczące baterii i ogniw słonecznych.[7] USA jednocześnie rozwijały programy wsparcia własnej produkcji baterii, surowców i technologii czystej energii.
Problem polega na tym, że cła są tylko narzędziem defensywnym. Mogą spowolnić import, dać czas lokalnym producentom i poprawić pozycję negocjacyjną. Nie zbudują jednak automatycznie fabryk, taniej energii, przetwórstwa surowców, kompetencji inżynierskich i gęstego ekosystemu dostawców. Jeżeli Europa i USA chcą realnie konkurować, muszą nie tylko chronić rynek, ale przede wszystkim odbudować zdolności produkcyjne.
Bruksela próbuje robić to poprzez takie inicjatywy jak Net-Zero Industry Act, Critical Raw Materials Act i Clean Industrial Deal. Net-Zero Industry Act ma wspierać produkcję technologii neutralnych emisyjnie w UE, a Clean Industrial Deal ma poprawiać konkurencyjność europejskiego przemysłu w warunkach wysokich kosztów energii i globalnej presji konkurencyjnej.[8] To ważny kierunek, ale jego skuteczność będzie zależeć od tempa inwestycji, cen energii, dostępności kadr i realnej gotowości państw członkowskich do wspólnej polityki przemysłowej.
Zielony paradoks Chin: największy producent OZE i największy emitent
W dyskusji o Chinach łatwo popaść w skrajności. Jedni przedstawiają je jako lidera zielonej transformacji, inni jako największego truciciela świata. Oba opisy zawierają część prawdy. Chiny są globalnym liderem produkcji i instalacji wielu technologii odnawialnych, ale ich gospodarka nadal w ogromnym stopniu korzysta z węgla. To oznacza, że produkcja paneli, baterii i komponentów może mieć istotny ślad węglowy, nawet jeśli same produkty pomagają później ograniczać emisje podczas użytkowania.
Jednocześnie skala chińskich inwestycji w czystą energię jest bezprecedensowa. IEA podaje, że w 2024 roku inwestycje Chin w czystą energię przekroczyły 625 mld dolarów, a kraj osiągnął swój cel dotyczący mocy wiatrowych i słonecznych na 2030 rok już w 2024 roku, czyli sześć lat wcześniej.[9] To pokazuje, że chińska transformacja jest pełna sprzeczności: kraj nadal zużywa ogromne ilości paliw kopalnych, ale równocześnie buduje największy na świecie system odnawialnej energetyki.
Firmy, które rozdają karty
BYD: od baterii do globalnej motoryzacji
BYD jest jednym z najlepszych przykładów chińskiej integracji przemysłowej. Firma łączy produkcję baterii, samochodów, układów napędowych i własnych rozwiązań technologicznych. Dzięki temu może kontrolować większą część kosztów auta elektrycznego niż producent, który musi kupować baterie od zewnętrznego dostawcy. Właśnie dlatego BYD stał się jedną z marek, których europejska motoryzacja obawia się najbardziej.
CATL: bateria jako strategiczna broń przemysłowa
CATL to firma, która pokazuje, że w nowej motoryzacji dostawca baterii może być równie ważny jak producent samochodu. Jeżeli bateria stanowi znaczną część wartości auta elektrycznego, to kontrola nad ogniwami oznacza wpływ na cenę, zasięg, harmonogram produkcji i konkurencyjność całej branży. CATL jest obecnie jednym z najważniejszych graczy w globalnym łańcuchu elektromobilności.
LONGi, JinkoSolar, Trina Solar i JA Solar: potęga fotowoltaiki
W fotowoltaice chińskie firmy korzystają z pionowej integracji, ogromnej skali i intensywnej konkurencji. LONGi, JinkoSolar, Trina Solar oraz JA Solar należą do producentów, którzy w dużej mierze ukształtowali globalny rynek modułów PV. Ich przewaga polega nie tylko na cenie, ale także na bankowalności projektów, zdolności obsługi ogromnych kontraktów i szybkim wdrażaniu nowych generacji technologii ogniw.
Goldwind, Envision, Windey i Mingyang: wiatr także przesuwa się na Wschód
Energetyka wiatrowa przez lata była mocno kojarzona z Europą, szczególnie z takimi firmami jak Vestas czy Siemens Gamesa. Jednak również w tym sektorze chińscy producenci szybko rosną. BloombergNEF i Wood Mackenzie odnotowywały bardzo silną pozycję chińskich dostawców turbin w globalnych instalacjach wiatrowych.[10] To sygnał, że przewaga Chin nie ogranicza się do paneli i baterii.
Co to oznacza dla Polski?
Polska nie jest biernym obserwatorem tej rywalizacji. Nasza gospodarka jest silnie powiązana z europejskim przemysłem motoryzacyjnym, produkcją komponentów, energetyką i eksportem. Jeżeli europejscy producenci samochodów będą tracić udziały w rynku aut elektrycznych, skutki mogą pośrednio odczuć także polskie firmy dostarczające części, przewody, konstrukcje, elektronikę, opakowania, usługi logistyczne i rozwiązania przemysłowe.
Jednocześnie Polska ma ważne atuty. Jednym z nich jest sektor bateryjny, w tym zakład LG Energy Solution Wrocław w Biskupicach Podgórnych. Firma podaje, że jest to największy zakład produkujący baterie do samochodów elektrycznych w Europie, z obecną zdolnością produkcyjną 86 GWh.[11] To duża przewaga startowa, ale sama produkcja nie wystarczy. Największa wartość w przyszłości będzie powstawać tam, gdzie są badania, chemia materiałowa, oprogramowanie, recykling, automatyzacja i własność intelektualna.
Polska może zyskać szczególnie w pięciu obszarach: bateriach i recyklingu, magazynach energii, morskiej energetyce wiatrowej, automatyzacji przemysłu oraz produkcji komponentów dla sieci elektroenergetycznych. Warunkiem jest jednak dostęp do konkurencyjnej cenowo energii, stabilne regulacje, sprawne procedury inwestycyjne i rozwój kadr technicznych. Bez tego nawet najlepsza lokalizacja w centrum Europy nie wystarczy.
Co to oznacza dla zwykłego Kowalskiego?
Dla przeciętnego konsumenta dominacja Chin w zielonej energetyce będzie odczuwalna bardzo konkretnie. Po pierwsze, tanie chińskie technologie mogą obniżać ceny paneli fotowoltaicznych, magazynów energii i samochodów elektrycznych. Jeżeli konkurencja będzie silna, europejscy konsumenci mogą zyskać większy wybór i niższe ceny.
Po drugie, rosnąca zależność od chińskich dostaw może oznaczać większą podatność na cła, konflikty handlowe i decyzje polityczne. Jeżeli Unia Europejska będzie ograniczać import wybranych produktów lub podnosić cła, część kosztów może zostać przerzucona na klientów. Produkt, który w fabryce jest tani, może stać się droższy po doliczeniu kosztów polityki handlowej.
Po trzecie, zmieni się rynek pracy. Mechanik, elektryk, instalator PV, automatyk, programista systemów energetycznych, operator magazynów energii czy specjalista od recyklingu baterii będą funkcjonować w zupełnie innym otoczeniu niż jeszcze dekadę temu. Dla jednych będzie to zagrożenie, dla innych ogromna szansa na nowe zawody i usługi.
Trzy scenariusze do 2035 roku
Scenariusz 1: Chiny utrzymują dominację
To najbardziej prawdopodobny wariant krótkoterminowy. Chiny mają gotowe fabryki, ogromną skalę, największy rynek wewnętrzny, silnych producentów, dostęp do przetworzonych surowców i lata doświadczeń. Nawet jeśli Europa i USA zwiększą inwestycje, różnica kosztowa i organizacyjna nie zniknie z dnia na dzień. Zachód może ograniczyć zależność w wybranych segmentach, ale pełne odzyskanie kontroli nad łańcuchami dostaw będzie bardzo trudne.
Scenariusz 2: świat dywersyfikuje produkcję
Drugi scenariusz zakłada rozwój modelu „China plus one”. Firmy nie muszą całkowicie opuszczać Chin, aby ograniczyć ryzyko. Wystarczy, że część produkcji przeniosą do Indii, Wietnamu, Malezji, Indonezji, Maroka, Meksyku lub Europy Środkowej. W takim układzie Chiny pozostają najważniejszym centrum, ale nie są już jedynym punktem krytycznym globalnego systemu.
Scenariusz 3: przełom technologiczny zmienia układ sił
Największą niewiadomą są nowe technologie: baterie półprzewodnikowe, ogniwa sodowo-jonowe, recykling na dużą skalę, nowe materiały katodowe, automatyzacja fabryk i sztuczna inteligencja w produkcji. Jeżeli Europa, USA, Japonia lub Korea Południowa uzyskają przewagę w jednej z tych dziedzin i szybko przełożą ją na skalę przemysłową, obecna dominacja Chin może zostać częściowo ograniczona. Warunek jest jednak zasadniczy: przełom nie może pozostać w laboratorium. Musi trafić do masowej, konkurencyjnej kosztowo produkcji.
Najważniejsze wnioski
Dominacja Chin w zielonej energetyce jest efektem długoterminowej strategii przemysłowej, a nie przypadku. Pekin zrozumiał, że transformacja energetyczna będzie nie tylko projektem klimatycznym, ale także największą zmianą produkcyjną od czasu cyfryzacji. Kto kontroluje panele, baterie, turbiny, surowce i samochody elektryczne, ten kontroluje znaczną część gospodarki przyszłości.
Dla świata ta sytuacja ma dwa oblicza. Z jednej strony chińska produkcja obniżyła ceny technologii i przyspieszyła rozwój OZE. Z drugiej strony nadmierna zależność od jednego kraju w strategicznych sektorach tworzy poważne ryzyka gospodarcze i polityczne. Europa i USA mogą odpowiadać cłami, ale prawdziwa konkurencja rozegra się na poziomie kosztów energii, fabryk, przetwarzania surowców, automatyzacji i szybkości inwestycji.
Polska może w tej zmianie zarówno zyskać, jak i stracić. Jeżeli pozostanie wyłącznie podwykonawcą większych gospodarek, korzyści będą ograniczone. Jeżeli jednak rozwinie własne kompetencje w bateriach, recyklingu, offshore, magazynach energii, automatyzacji i inżynierii przemysłowej, może stać się ważnym elementem europejskiej odpowiedzi na chińską przewagę.
FAQ: najczęściej zadawane pytania
Dlaczego Chiny zdominowały zieloną energetykę?
Chiny połączyły wieloletnią politykę przemysłową, ogromny rynek wewnętrzny, dostęp do finansowania, kontrolę łańcuchów dostaw i masową produkcję. Dzięki temu obniżyły koszty paneli, baterii, samochodów elektrycznych i turbin wiatrowych szybciej niż konkurenci z Europy i USA.
Czy dominacja Chin w zielonej energetyce jest zagrożeniem?
Jest jednocześnie szansą i zagrożeniem. Tanie chińskie technologie przyspieszają transformację energetyczną, ale zbyt duża zależność od jednego dostawcy zwiększa ryzyko polityczne, handlowe i przemysłowe.
Czy Europa może uniezależnić się od Chin?
Europa może ograniczyć zależność, ale pełne uniezależnienie w krótkim czasie jest mało realne. Odbudowa produkcji paneli, baterii, surowców krytycznych i komponentów wymaga ogromnych inwestycji, taniej energii, kadr technicznych oraz czasu.
Dlaczego chińskie samochody elektryczne są tak konkurencyjne?
Chińscy producenci korzystają z tanich baterii, dużej skali produkcji, silnej konkurencji krajowej, wsparcia państwa i szybkiego rozwoju technologii. Firmy takie jak BYD łączą produkcję baterii i samochodów, co daje im przewagę kosztową.
Co dominacja Chin oznacza dla Polski?
Dla Polski oznacza to zarówno ryzyko presji na przemysł motoryzacyjny, jak i szansę rozwoju w bateriach, magazynach energii, recyklingu, offshore wind i automatyzacji. Kluczowe będzie to, czy Polska pozostanie tylko montownią, czy rozwinie własne kompetencje technologiczne.
Czy tanie chińskie panele i baterie są korzystne dla konsumentów?
Tak, bo obniżają ceny instalacji fotowoltaicznych, magazynów energii i samochodów elektrycznych. Jednocześnie mogą zwiększać zależność od importu i powodować konflikty handlowe, które w przyszłości przełożą się na ceny.
Czy zielone technologie z Chin naprawdę są „zielone”?
Na etapie użytkowania panele, baterie i auta elektryczne pomagają ograniczać emisje. Problemem pozostaje ślad węglowy produkcji, ponieważ chiński przemysł nadal w dużej mierze korzysta z energii pochodzącej z paliw kopalnych. Równocześnie Chiny inwestują rekordowe środki w OZE, sieci i magazyny energii.
Źródła: <a href=”https://www.iea.org/reports/Energy-Technology-Perspectives-2024″ target=”_blank” rel=”nofollow noopener noreferrer”>IEA</a>, <a href=”https://about.bnef.com/insights/clean-transport/new-record-lows-for-battery-prices/” target=”_blank” rel=”nofollow noopener noreferrer”>BloombergNEF</a>, <a href=”https://www.sneresearch.com/en/insight/release_view/586/page/0″ target=”_blank” rel=”nofollow noopener noreferrer”>SNE Research</a>, <a href=”https://trade.ec.europa.eu/access-to-markets/en/news/eu-commission-imposes-countervailing-duties-imports-battery-electric-vehicles-bevs-china” target=”_blank” rel=”nofollow noopener noreferrer”>Komisja Europejska</a>, <a href=”https://ustr.gov/sites/default/files/Section%20301%20Modifications%20Determination%20FRN%20%28Sept%2012%202024%29%20%28FINAL%29.pdf” target=”_blank” rel=”nofollow noopener noreferrer”>USTR</a>, <a href=”https://ember-energy.org/latest-insights/china-energy-transition-review-2025/” target=”_blank” rel=”nofollow noopener noreferrer”>Ember</a>, <a href=”https://lgensol.pl/en/get-know-us/” target=”_blank” rel=”nofollow noopener noreferrer”>LG Energy Solution</a>.
